Voor het eerst gepresenteerd in 1954 en ingezet in de competitie in 1955, markeert de Lancia D50 een spectaculaire breuk in de geschiedenis van de Formule 1. Ontworpen door ingenieur Vittorio Jano, al beroemd om zijn creaties bij Alfa Romeo, belichaamt deze racewagen Lancia’s ambitie om de grootste teams in het wereldkampioenschap uit te dagen.

De architectuur was revolutionair voor die tijd: de 2.5-liter V8-motor werd schuin geplaatst om het zwaartepunt te verlagen, terwijl de brandstoftanks geïntegreerd waren in twee karakteristieke zijpontons, waardoor het evenwicht van de wagen verbeterde naarmate de brandstof opraakte. Dit gedurfde ontwerp zorgde voor een bijzonder efficiënte gewichtsverdeling.

Gepiloteerd door onder andere de Italiaanse kampioen Alberto Ascari, toonde de D50 onmiddellijk zijn potentieel in de Grand Prix. Ondanks Lancia’s terugtrekking uit de competitie in 1955 om financiële redenen, zette de wagen zijn carrière voort bij Ferrari, waar hij evolueerde tot de beroemde Ferrari D50.

Innovatief, radicaal en historisch belangrijk, blijft de Lancia D50 een van de meest fascinerende monoplaatsen uit het gouden tijdperk van de Formule 1.